Dzień 24/33: Piątek, 11.05.2018.
Czytania mszalne: Dz 18,9-18; Ps 47; J 16,20-23;
RANO:
– Myśl na dzisiaj: Przestań się lękać!
– Dobre postanowienie na dzisiaj?
– EUCHARYSTIA: jeśli tak, to jaka intencja Komunii Świętej?; może warto zajrzeć do czytań mszalnych?
– Chwila zastanowienia: Masz w sobie to mocne przeświadczenie, że nawet jeśli jest bardzo trudno, to Jezus jest z tobą?
Modlitwa: Prosimy Cię, Boże, niech głoszenie Ewangelii przyniesie światu zbawienie, zdobyte przez ofiarę Wcielonego Słowa, a Twoje przybrane dzieci niech osiągną nowe życie, zapowiedziane przez Chrystusa, który dał świadectwo prawdzie. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
W CZASIE DOGODNYM:
Maryja – moja wierność
Modlitwa do Ducha Świętego (ta, lub inna):
Spuść z ie biosów wzięty, Przybądź Duchu Święty,
Światła Twego strumień.
Przyjdź Ojcze ubogich,
Dawco darów mnogich,
Przyjdź Światłość i sumień.
O najmilszy z Gości,
Słodka serc radości,
Słodkie orzeźwienie.
W pracy Tyś ochłodą,
W skwarze żywą wodą,
W płaczu utulenie.
Światłości najświętsza,
Serc wierzących wnętrza
Podaj Twej potędze!
Bez Twojego tchnienia,
Cóż jest wśród stworzenia?
Jeno cierń i nędza.
Obmyj, co nie święte,
Oschłym wlej zachętę,
Ulecz serca ranę!
Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowadź zabłąkane.
Daj Twoim wierzącym,
W Tobie ufającym,
Siedmiorakie dary.
Daj zasługę męstwa,
Daj wieniec zwycięstwa.
Daj szczęście bez miary. Amen.
- Dziesiątka różańca: Tajemnica odnalezienia Jezusa
- Wprowadzenie do rozmyślania:
– Chrystus z miłości do mnie chce, bym był we wszystkim zależnym od Matki Bożej, tak jak On był zależnym, gdy był Dzieciątkiem w Jej łonie.
– Chcę być przez całe życie wiernym Chrystusowi: wiernym Jego Ewangelii, Jego Krzyżowi, Jego Kościołowi, Jego zastępcom na ziemi. Ze względu na to pragnienie, chcę być w każdej chwili uległy, oddany i „zamknięty” w woli Matki Bożej.
- Rozmyślanie:
W Maryi jest bezmiar miłości, czyli świętości. Dobrowolne oddawanie się Matce Bożej jest jednoczesnym błaganiem, by Maryja – przyjmując nas jako swoich niewolników – napełniała nas bezmiarem swej miłości, byśmy i my byli święci. Odtąd Jezus patrząc na nas, będzie widział świętość swej Matki: Jej pokorę, Jej posłuszeństwo, Jej gorącą miłość – i tym bardziej będzie owej świętości błogosławił. Dlatego trzeba uczynić wszystko co możliwe, bym przez grzech nie oderwał się Maryi.
Modlitwa do Matki Bożej:
Domie Złoty, przepełniony Bogiem, oddaję się Tobie na zawsze i chowam się w Tobie, by znaleźć wszystko. Chcę uczestniczyć w Twojej niezmiennej wierności dla Boga. Tobie stanę się tak uległy, że będziesz mogła z całą swobodą działać, modlić się, cierpieć i kochać we mnie. Czyń ze mną, co się Tobie podoba – na większą chwałę Boga. Amen.
- Słowo Boże: Mt 24,45-51;
- Św. Ludwik Grignion de Montfort: Traktat o doskonałym nabożeństwie…
ODDANIE SIĘ MATCE BOŻEJ JEST WSPANIAŁYM SPOSOBEM WYTRWANIA W DOBRYM
Do owego nabożeństwa do Najświętszej Dziewicy (tj. oddania się Maryi) zachęca nas skutecznie ta okoliczność, iż stanowi ono cudowny środek wytrwania w cnocie i wierności. Skąd bowiem bierze się to, iż większość nawróconych grzeszników nie potrafi wytrwać? Skąd bierze się to, że tak łatwo znów popadamy w grzech? Skądże pochodzi, że większa część sprawiedliwych, zamiast postępować w cnocie i wzrastać w łasce, częstokroć traci tę odrobinę posiadanych cnót i łask? Jak wykazałem poprzednio, nieszczęście to pochodzi stąd, że człowiek – przecież tak bardzo skażony, słaby i niestały – przecenia siebie samego, opiera się na własnych siłach i sądzi, że sam zdoła zachować skarb łask, cnót i zasług. Przez to nabożeństwo Najświętszej Dziewicy, która jest wierna, powierzamy wszystko, co posiadamy; uznajemy Ją za Powiernicę wszelkich naszych dóbr natury i łaski; zawierzamy Jej wierności; opieramy się na Jej potędze, na Jej miłosierdziu i miłości, ażeby to Ona zachowała i pomnażała nasze cnoty i zasługi – wbrew diabłu, światu i ciału, czyniących wszystko, by je nam odebrać. Człowiek mówi do Maryi jak dziecko do matki, jak wierny sługa do swej pani: Depositum custodi – Strzeż depozytu mego. Moja dobra Matko i Pani, uznaję, że dotąd za Twoją przyczyną otrzymałem więcej łask od Pana Boga, niż na to zasługiwałem, a smutne doświadczenia, jakie zdobyłem, pouczyły mnie, że skarb łaski noszę w bardzo kruchym naczyniu i że jestem zbyt słaby i nędzny, by go sam zachować. Młody jestem i wzgardzony. Błagam Cię więc: wszystko, co posiadam weź w depozyt, i zachowaj Swą wiernością i potęgą. Jeśli Ty będziesz się mną opiekować, nie stracę nic; jeśli Ty mnie podtrzymywać będziesz, nie upadnę; jeśli Ty mnie osłaniać będziesz, uchronię się przed nieprzyjaciółmi.
O tym właśnie mówi św. Bernard, aby nas do tego nabożeństwa zachęcić: jeśli Ona cię wspiera, nie upadniesz; jeśli cię osłania, nie będziesz się lękał; gdy przewodzi, nie zaznasz znużenia; gdy okazuje ci łaskę, docierasz do portu zbawienia.
Św. Bonawentura mówi to samo dobitniej: Najświętsza Dziewica nie tylko sama zachowywana jest w pełni świętości, lecz utrzymuje i zachowuje świętych w pełni ich życia wewnętrznego, by nie zmniejszała się ich świętość. Maryja zapobiega, by nie obniżały się ich cnoty, by nie malały ich zasługi, żeby ich łaski nie ginęły, a szatani im nie szkodzili; kiedy zaś grzeszą, wstrzymuje karzącą rękę Syna.
Najświętsza Maryja Panna jest Dziewicą wierną, wiernością naprawiającą szkody spowodowane wiarołomstwem niewiernej Ewy, i wyprasza wszystkim, którzy się do Niej przywiążą, wierność Bogu i wytrwałość. Dlatego pewien święty porównuje Ją z silną kotwicą, co broni człowieka przed rozbiciem na wzburzonym morzu doczesnego życia, gdzie tyle dusz ginie z powodu braku tego silnego oparcia: Przywiązujemy – powiada on – dusze nadzieją do Ciebie jako do silnej kotwicy. Przecież to do Niej najbardziej przywiązywali się święci, którzy ocaleli, i do Niej przywiązywali drugich, by wytrwali w cnocie. Szczęśliwi więc, tysiąckroć szczęśliwi są chrześcijanie, co teraz przywiązują się do Niej jako do silnej kotwicy i wiernie przy Niej trwają. Nie zgubią ich burze tego świata, nie zniszczą ich niebieskich skarbów. Szczęśliwi wchodzący do Niej, jak do arki Noego! Wody potopu grzechu, w których tylu zginęło, nie zaszkodzą im, albowiem ci – mówi Maryja z Mądrością – którzy ze Mną nad swym zbawieniem pracują, nie upadną. Szczęśliwe niewierne dzieci nieszczęsnej Ewy, co przywiązują się do Matki i Dziewicy zawsze wiernej i niezawodnej i zawsze kochającej tych, co Ją kochają, i to nie tylko miłością uczuciową, lecz miłością prawdziwą i skuteczną. Chroni Ona swych czcicieli wielką obfitością łask, by nie cofali się w cnocie, nie upadali w drodze i nie utracili łaski Jej Syna.
(Nr 173 – 175)
NA ZAKOŃCZENIE DNIA:
Rachunek sumienia:
– realizacja dobrego postanowienia?
– pamiętasz coś z czytań mszalnych i chwili zastanowienia?; czy coś z tego odnosi się do Twojego życia?
– przeżywanie Mszy Świętej (Aaron i Chur? Starszyzna żydowska? Żołnierze rzymscy? Judasz? Piotr i apostołowie? Matka Boża, Jan Ewangelista, Maria Magdalena?)
Akt pokutny: np.: Ach żałuję za me złości…
Modlitwa św. Bernarda:
Pomnij o najdobrotliwsza Panno Maryjo, iż od wieków nie słyszano, aby ktokolwiek uciekając się do Ciebie, Twej pomocy wzywając, Ciebie o przyczynę prosząc, miał być przez Ciebie opuszczony. Tą ufnością ożywiony – o Panno nad pannami i Matko! – biegnę do Ciebie, przychodzę do Ciebie, stawam przed Tobą jako grzeszny człowiek, drżąc i wzdychając. Nie chciej o Matko Słowa gardzić słowami moimi, ale je usłysz łaskawie i wysłuchaj. Amen.
(zamiast Modlitwy św. Bernarda można odmówić inną, np. Litanię Loretańską do NMP)
Modlitwa (zwłaszcza, jeśli był udział w Eucharystii): Miłosierny Boże, otaczaj ojcowską opieką swoich wiernych, których odkupiłeś przez mękę Twojego Syna, i spraw, byśmy wszyscy trwali w radości Jego zmartwychwstania. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.