Dzień 30

Dzień 30/33: Czwartek, 17.05.2018.

Czytania mszalne: Dz 22,30. 23,6-11; Ps 16; J 17,20-26;

RANO:

– Myśl na dzisiaj: Odwagi!

– Dobre postanowienie na dzisiaj?

– EUCHARYSTIA: jeśli tak, to jaka intencja Komunii Świętej?; może warto zajrzeć do czytań mszalnych?

– Chwila zastanowienia: Czy twoje słowa i czyny są zachętą dla innych, by zbliżyć się do Jezusa i do Jego Kościoła?

Modlitwa: Wszechmogący Boże, niech Duch święty przemieni nas wewnętrznie swoimi darami i stworzy w nas serce nowe, abyśmy mogli podobać się Tobie i wypełniać Twoją wolę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

W CZASIE DOGODNYM:

Jezus – Mistrz

Modlitwa do Ducha Świętego (ta, lub inna):

Coś równy w Bóstwie Ojcu z Synem,Wzywam i błagam Ciebie, Duchu,

Przyjdź i napełnij moje serce

Ożywczym światłem swojej łaski.

Słowa, uczynki, myśl i wola

Niech z mocą głoszą Twoją chwałę,

Miłość niech jasnym ogniem płonie,

By mogła objąć wszystkich ludzi.

Daj mi przez Ciebie poznać Ojca

I Jego Syna Jedynego;

Chcę także zawsze wierzyć mocno,

Że Ty pochodzisz od Nich Obu. Amen.

Różaniec: Tajemnica Cierniem Ukoronowania, oraz Tajemnica Dźwigania Krzyża.

Wprowadzenie do rozmyślania:

– Dla różnych powodów możemy podziwiać innych ludzi i słusznie, że doceniamy ich wielkość w rozmaitych dziedzinach. Tak naprawdę jednak, dla chrześcijanina „jeden jest tylko Mistrz, Chrystus” (por. Mt 23,10).

– Jezus jest naszym Przyjacielem, Bratem, czyli kimś bardzo nam bliskim. Ta bliskość nie może jednak prowadzić do „zakumplowania” się z Chrystusem. Trzeba zawsze pamiętać, że my jesteśmy prochem – On jest Bogiem. My jesteśmy nieumiejętni i grzeszni – On jest Doskonały.

Rozmyślanie:

Jednym ze skutków grzechu pierworodnego jest ludzka skłonność do zła i utrata pierwotnej doskonałości, którą obdarzeni zostali Adam i Ewa. Wskutek tego każdy człowiek musi ciągle się zmagać ze swoją małością. Ta „małość” to po prostu nasze braki: braki duchowe, intelektualne, a nawet fizyczne. Bez pomocy z zewnątrz nie potrafimy poradzić sobie z naszą grzesznością, z naszą niewiedzą, z naszym brakiem odporności na cierpienie, z naszym życiowym zagubieniem. Potrzebujemy Kogoś, kto nas poprowadzi: umocni nas, pouczy, pocieszy, podniesie. Jedynym, który w sposób całościowy może zaradzić naszym brakom, jest Chrystus Pan, ponieważ jest On „doskonały w swoim bóstwie i w swoim człowieczeństwie”.

Jezus – który jest doskonałością samą w sobie – jest tym samym dla nas wzorem świętości: jest Mistrzem w dziedzinie świętości. Dlatego uczy i zachęca nas: „Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie…” (Mt 11, 29); „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14, 6); „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” (J 15, 12). Doskonałość Jezusa, Jego mistrzostwo w świętości, nie są jednak po to, byśmy je tylko podziwiali. Chrystus jako nasz Mistrz, jako Ten, który zaradza naszym brakom – przede wszystkim zaprasza nas, byśmy się stali Jego uczniami i szli za Nim.

Modlitwa do Jezusa Chrystusa:

Modlitwa św. Augustyna: Jezu Chryste… Mądrości moja, Prostoto moja, Pokoju mój… Dlaczego kochałem cokolwiek i pragnąłem poza Tobą? Dlaczego myślami nie byłem zawsze przy Tobie? Już dość tego ociągania. Niechaj od tej chwili każde moje pragnienie biegnie ku Tobie, niech się spieszy, niech prędko szuka i znajduje Ciebie. Najsłodszy Jezu, bądź miłością, rozkoszą i zachwytem każdego człowieka poświęconego Twojej chwale. Bądź wszystkim dla mojego serca. Niech serce moje będzie ołtarzem, na którym płonie żywy ogień Twojej miłości. Nieustannie i całkowicie mnie spalaj, aby w chwili śmierci nie było we mnie nic prócz miłości. Amen.

Maryjo, wyproś dla mnie gorące pragnienie, bym szedł krok w krok za Twoim Synem, moim Mistrzem i Panem…

Słowo Boże: Mt 5 – 7;

Tomasz a Kempis: O naśladowaniu Chrystusa

O MĄDROŚCI DZIAŁANIA

Nie trzeba wierzyć ślepo każdemu słowu ani wrażeniu, ale uważnie i długo rozważać każdą sprawę w odniesieniu do Boga. Ale, niestety, jesteśmy tak słabi, że często łatwiej nam myśleć i mówić o ludziach źle niż dobrze. Ludzie prawdziwie doskonali nie są łatwowierni wobec każdego, bo znają słabość ludzką skłonną do złego i omylną w mowie.
Wielka to mądrość nie śpieszyć się w działaniu i nie trzymać się uparcie swoich uprzedzeń. Nie należy też wierzyć słowom każdego i biec zaraz, by innym powtórzyć plotkę lub nowinę. Szukaj rady u człowieka mądrego i rzetelnego, staraj się raczej, aby ktoś lepszy cię pouczył, niż miałbyś gubić się we własnych domysłach. Dobre życie czyni człowieka mądrym w Bogu i daje mu głębię doświadczenia. Im kto uczyni się pokorniejszym i bardziej oddanym Bogu, tym stanie się mądrzejszym i zdobędzie więcej wewnętrznego pokoju.

(Księga I, Rozdział IV)

NA ZAKOŃCZENIE DNIA:

Rachunek sumienia:

– realizacja dobrego postanowienia?

– pamiętasz coś z czytań mszalnych i chwili zastanowienia?; czy coś z tego odnosi się do Twojego życia?

– przeżywanie Mszy Świętej (Aaron i Chur? Starszyzna żydowska? Żołnierze rzymscy? Judasz? Piotr i apostołowie? Matka Boża, Jan Ewangelista, Maria Magdalena?)

Akt pokutny: np.: Ach żałuję za me złości…

Modlitwa do Matki Bożej:

Maryjo, Matko moja! Wyproś mi u Syna Twego tę łaskę, by poniższe słowa wyrażały prawdę mego serca:

Matko Boża, Niepokalana Maryjo!

Tobie poświęcam ciało i duszę moją, wszystkie modlitwy i prace, radości i cierpienia, wszystko czym jestem i co posiadam. Ochotnym sercem oddaję się Tobie w niewolę miłości.

Pozostawiam Ci zupełną swobodę posługiwania się mną, dla zbawienia ludzi i ku pomocy Kościołowi świętemu, którego jesteś Matką.

Chcę odtąd wszystko czynić z Tobą, przez Ciebie i dla Ciebie.

Wiem, że własnymi siłami niczego nie dokonam. Ty zaś wszystko możesz, co jest wolą Twojego Syna i zawsze zwyciężasz. Spraw więc, Wspomożycielko wiernych, by moja rodzina, parafia i cała Ojczyzna były rzeczywistym Królestwem Twojego Syna i Twoim. Amen.

Modlitwa (zwłaszcza, jeśli był udział w Eucharystii): Boże, nasz Ojcze, niech mnie oświeca Twoje słowo i niech udział w Ofierze, którą złożyliśmy, odnowi moje siły, bym mógł otrzymać dary Ducha Świętego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.