Informacje podstawowe:
Dla Pomocnika Matki Kościoła:
- 1. wiara jest skarbem,
- 2. pomaganie innym jest nałogiem,
- 3. Maryja jest Matką i Królową,
- 4. a Jej życie jest wzorem do naśladowania;
- 5. przynależność do Kościoła jest zaszczytem,
- 6. a sprawy Kościoła są osobistymi sprawami Pomocnika,
- 7. podobnie jak sprawy rodziny i Ojczyzny.
Dlatego Pomocnik Matki Kościoła:
ad 1) strzeże swej wiary i pogłębia ją, a sprawa własnego zbawienia i zbawienia innych ludzi, jest dla niego najważniejsza;
ad 2) chętnie spełnia uczynki miłosierne co do duszy i co do ciała;
ad 3) trwa w łączności z Maryją, nieustannie Jej siebie oddając: „za wolność Kościoła w świecie i w Ojczyźnie naszej, ku rozszerzaniu się Królestwa Chrystusowego na ziemi”; (Akt oddania – milenijny i osobisty)
ad 4) naśladuje cnoty Maryi (Słuchać! Ufać! Służyć! Wielbić!) poprzez (m.in.) postępowanie zgodne z ABC Społecznej Krucjaty Miłości;
ad 5) daje mocne świadectwo swej wiary i przynależności do Kościoła,
ad 6) poprzez chętne i gorliwe wspomaganie wysiłków duszpasterzy,
ad 7) oraz wytrwałą pracę na rzecz dobra swej rodziny i całej Ojczyzny.
Pomocnik dba o zachowanie katolickiego ducha – w sobie i w swoim otoczeniu – poprzez realizowanie w życiu indywidualnym i zbiorowym idei
- a) pomocniczości,
- b) maryjności,
- c) kościelności (eklezjalności)
czyli – inaczej mówiąc – jest odpowiedzialny za Kościół.
Pomocnik odwołuje się do dobrych wzorców wyznaczonych przez wielkich czcicieli Chrystusa i Jego Matki (Sł.B. Stefan kard. Wyszyński, św. Jan Paweł II, św. Maksymilian Kolbe, bł. Edmund Bojanowski, św. Ludwik Grignion de Montfort, św. Bernard i inni…)
Zachęcamy do zajrzenia do Słowo Moderatora.